De 44ste Motul Rally Van Wervik schreef gisteren geschiedenis met een indrukwekkend deelnemersveld, een massaal opgekomen toeschouwersaantal en Rhys Yates die als eerste Brit naar de overwinning reed. Organisatie Scuderia Vervica kan met gepaste trots op deze editie terugblikken.
De sfeer, de toeschouwers, de aanwezigheid van een pak topwagens en piloten … We waanden ons een ganse dag op een nationale wedstrijd die ondanks een propvolle deelnemerslijst en strak tijdschema vlekkeloos verliep. Felicitaties voor de organisatie.
Na de forfaits van Cronin (Hyundai i20 R5), McCormack, Debackere (Fabia R5) en Watson (Impreza WRC), werd de deelnemerslijst nog steeds aangevoerd door 13 R5’s, 6 WRC’s, 1 S2000, 2 GT’s en enkele snelle Mitsu’s. Een pronostiek maken was bijgevolg een ondankbare taak, al had Kevin Demaerschalk bij de meesten een streepje voor.
De Brusselaar stond in Wervik voor het eerst aan de start en debuteerde bovendien met de DS3 WRC van J-Motorsport. Een derde chrono op de openingsproef was geen onaardig begin, maar verrassender was de snelste tijd van Rhys Yates (Skoda Fabia R5) voor de alweer sterk rijdende Andy Lefevere (Mitsubishi Lancer Evo X R4). Yates en gravelspecialist David Bogie behoren in eigen land tot de absolute top, maar voor beiden was dit pas hun eerste deelname in Wervik.
KP2 ging naar Demaerschalk, maar op de rondkoers van Wervik reed Kevin een rondje te weinig … Straftijd en weg alle kansen op de Top 10. Ook in het verdere verloop van de wedstrijd bleven Demaerschalk en Yates er bovenuit steken. Met 8 besttijden toonde de piloot van Citroën Belux zich finaal de betere performer, maar het was wel de Brit die voldoende had aan 4 besttijden om met een knappe zege huiswaarts te keren. Wat ons betreft is deze 21-jarige knaap uit Sheffield klaar om straks een gooi te doen naar de Top 10 (of Top5?) in Ieper.
De strijd om de overige podiumplaatsen werd pas in de slotmeters beslist. Tot halfweg hield Lefevere met miniem verschil stand op de tweede plaats voor Guillaume De Mévius (Peugeot 208 T16) en Davy Vanneste (Skoda Fabia R5). Maar toen beide R5 piloten hun tempo verhoogden, viel de Stadenaar terug naar de vierde plaats. De tweede plaats ging uiteindelijk naar Guillaume De Mévius, weliswaar op 41 sec van winnaar Yates. Het tweeluik ORC-Wervik met Martijn Wydaeghe als nieuwe co heeft duidelijk voor een déclic gezorgd bij de piloot van het RACB National Team. Davy Vanneste kwam bij zijn tweede optreden met de SXM Skoda Fabia R5 al een stuk beter uit de verf en sloot zijn thuisrally als derde af op 4 sec van De Mévius. Andy Lefevere kreeg op de laatste proef nog problemen met het diff en werd in extremis nog gepasseerd door Sébastien Bedoret (Skoda Fabia R5).
Met Robin Maes en Vincent Verschueren stond er ook een kampioenenduo aan de start. De Belgische kampioen nam de eerste lus voor zijn rekening met een tussentijdse vierde plaats als resultaat en daarna was het de beurt aan de Historic kampioen om het stuur te nemen van SXM Skoda Fabia R5. De Kortrijkzaan heeft natuurlijk niet de R5 ervaring van zijn kameraad, maar hij kon toch als achtste besluiten. De Brit David Bogie (Skoda Fabia R5) was lange tijd op weg naar de zesde plaats, maar in extremis werd hij nog met drie tienden geklopt door Pieter-Jan Michiel Cracco (Ford Fiesta R5) die op laatste proef een 2de chrono neerzette. Een knap orgelpunt na een sterke tweede wedstrijdhelft.
JobFixers teamgenoot Achiel Boxoen (Ford Fiesta R5) en Bruno Parmentier (Ford Fiesta R5) sloten de top 10 af. Met een elfde plaats viel Steven Dolfen (DS 3 R5) net uit de boot, maar het bezorgde de thuisrijder wel het nodige vertrouwen na een bewogen seizoensbegin.
Porschisten Fredericq Delplace (aandrijfas) en Gunther Monnens (schokdemper) en de Fiesta RS WRC van de Brit Damian Cole (motor) maakten eveneens aanspraak op de Top 10, maar dit trio werd al vroeg door pech uitgeteld. Ook geen finish voor Pieter-Jan Maeyaert. De piloot uit Oekene debuteerde met zijn nieuwe Ford Escort MK2 Millington en was op weg naar een plaats net buiten de Top 20 tot een aandrijfas begaf.
Voorts noteren we een 15de plaats voor Dennis Degroote (Mitsubishi Lancer Evo 6). Het hoogst haalbare resultaat voor de piloot uit Passendale die dit jaar Steve Bécaert en Bert Coene het vuur aan de schenen moet leggen in het VAS Kampioenschap.
Paul Lietaer was met zijn Opel Manta 400 goed voor een 17de plaats en winst bij de Historics. Na de dominante zege van de ‘Polle’ kunnen we twee conclusies trekken richting Ieper Historic Rally. Lietaer is met zijn Manta geen outsider, maar wel medefavoriet tussen de Youngtimers. De enige die hem straks in de kattenstad van de zege kan houden is Stefaan Stouf als zijn Sierra van pech gevrijwaard blijft. Didier Vanwijnsberghe sloot zijn comeback als tweede af op anderhalve minuut van Lietaer. Nu zijn heropgebouwde Toyota Celica eindelijk op punt staat is het aan de Waregemnaar om zichzelf verder aan de wagen aan te passen. Christophe Merlevede (BMW M3) en Alain Vermeulen (BMW M3) hebben eveneens nog werk voor Ieper. De bandenhandelaar moest opgeven toen hij in strijd was voor de tweede plaats, terwijl Vermeulen forfait gaf wegens een motorprobleem.
Over de derde plaats viel ook wel wat te vertellen. We beginnen met de zware crash van Chris Debyser op KP2. De bemanning bleef gelukkig ongedeerd, maar de kas van de Opel Transeurope is wellicht afgeschreven. Dirk Depuydt (Ford Escort MK2) volgde even later het voorbeeld van de Izegemnaar, maar dan met minder ernstige gevolgen voor zijn wagen. Edwin Degeyter (Ford Escort MK2) verloor dan weer alle kansen op een podium na een lekke band. Dit speelde allemaal in de kaart van Bram Fonteyne die zijn Volvo 240 naar een prachtige podiumplaats stuurde. De piloot uit Zillebeke kreeg het evenwel niet cadeau, want Jeroen Van Wanseele (Ford Escort MK2) en Jean-Louis De Roeck (BMW M3) bleken taaie klanten. De Escort rijder werd in extremis nog afgestopt door mechanische pech en ook De Roeck koos voor een opgave nadat zijn M3 fel beschadigd was door een lekke band.
De lijst met opgevers werd nog verder aangedikt met Patrick Mylleville (Porsche 911 – ophanging) en Simon Puype (Ascona B – versnellingsbak) zodat de Top 5 finaal werd vervolledigd door de Brit Andrew Thomson (Ford Sierra Cosworth 4×4) en Rudi Dekimpe (Opel Kadett GT/E).
In de Ford Pinto Cup noteerden we een overwinning voor Koen Verhaeghe. De piloot uit Zwevezele gaf Mathieu Lietaer met 41 sec het nakijken. Een resultaat waar laatstgenoemde vrede mee nam, want hij reed twee boucles met een haperende motor. Frank Caby vervolledigde het podium, terwijl topfavoriet Rik Vannieuwenhuyse (gaskabel) en Franklin Temperville (olielek) moesten opgeven.
In Divisie 1-2 was het andermaal Stefaan T’Joens die met zijn Renault Mégane aan het langste eind trok. Laurent Cravillon, één van de smaakmakers uit de Clio 2 RS Challenge, had de tweede plaats stevig in handen, maar net voorbij halfweg hield hij het door een olielek voor bekeken. Het gevaar dat er olie op de hete uitlaat zou komen was immers reëel. Jeroen Vanhoutte (Subaru Impreza) erfde de tweede plaats en Damon Noyelle eindigde in de tweede rally uit zijn carrière op 6 sec van zijn merkgenoot als derde. Jeffrey Decock (Honda Civic) en Stijn Degrande (Citroën Saxo) vervolledigden de Top 5.
Het Britse Protyre MSA Asphalt Rally Championship was één van de nieuwigheden in de Motul Rally Van Wervik. Het leverde organisatie Scuderia Vervica 23 extra inschrijvingen op, waaronder enkele mooie verschijningen. Rhys Yates en David Bogie registreerden zich eveneens voor dit kampioenschap en toonden zich waardige opponenten voor onze Belgische toppers. Zij finishten met hun Skoda Fabia’s R5 logischer wijze ook als eerste en tweede. Daniël Harper werd in zijn Mini JCW WRC als derde afgevlagd al had hij het in de beginfase wat moeilijk om zich aan de Belgische wegen aan te passen waarbij hij ook even rechtdoor ging. Harper, 12de algemeen, haalde het met miniem verschil voor de Mitsubishi’s van Barry Groundwater en Wayne Sisson. Adrian Spencer (Impreza WRC S11) bedankte de toeschouwers om hem uit de gracht te halen. Het leverde hem nog een zesde plaats op. Damian Cole (Ford Fiesta WRC – motor), Jason Pritchard Tauber (Ford Fiesta S2000 – koppeling) en Phil Turner (Ford Escort MK2 – sortie) waren de voornaamste pechvogels.
In het FIRC domineerde Hugues Lapouille de debatten, maar de Fransman reed op de laatste proef nog lek. De DS3 R5 viel ver terug in het klassement en David Campling kreeg de zege in de schoot geworpen. Met zijn ex-NCRS Subaru Impreza WRC S10 was hij ruim één minuut sneller dan de Ford Escort MK2 Millington van FIRC kampioen John Reddington. Paul McDevitt (Toyota Corolla), de titelconcurrent van Reddington, pakte de punten van de derde plaats al had hij slechts vier tienden voorsprong op de Peugeot 208 R2 van William Creighton. Simon Thomas (Peugeot 306 F2000), onlangs nog aan de opperhand in de ORC, moest ditmaal neerleggen bij de vijfde plaats nadat hij enkele proeven zonder koppeling moest afwerken.
