De 48e editie van de Condroz-Huy Rally staat op de rails. Het hele team van de Royal Motor Club of Huy is bezig met de laatste details van de organisatie.
Wat het parcours betreft, is rekening gehouden met de wensen van de RACB, maar ook met die van de deelnemers. Zo zijn de “zeer slechte” delen van Heron en Wanzoul verdwenen. Er staan twee kleine gravelsecties op het programma, in Ben-Ahin en Ouffet. Het totale aantal kilometers van het evenement is gestegen ten opzichte van 2021, met 201 km aan getimede secties tegenover 187 vorig jaar. Zoals gebruikelijk in de Condroz-Huy Rally is 30% van het parcours elk jaar anders. Op elk van de klassementsproeven zijn slechts twee passages gepland. Sommige klassementsproeven worden snel na elkaar gereden, zoals Ouffet-Terwagne en Ramelot (minder dan 2 km) of Marchin-Perwez en Solières (4 km), genoeg om het tempo erin te houden. Zoals de RMCH gewoon is, worden de routes van de verschillende parcours niet vóór het verkenningsweekend (29-30 oktober) bekendgemaakt, om mogelijke illegale verkenningen te voorkomen. Deze “slechte gewoonte” moet verdwijnen, zowel vanuit sportief oogpunt als uit respect voor de omwonenden.
Een paar woorden over de eerste klassementsproef van de rally, Héron. Het eerste deel van de proef is opnieuw ontworpen. Meer dan elf kilometer gevarieerde, vaak glibberige ondergrond waar fouten makkelijk te maken zijn. Het zal een perfecte warming-up zijn voor de ongeveer honderd bemanningen die aan de start worden verwacht.
Net als vorig jaar zal een gratis Sportity-applicatie beschikbaar zijn voor de toeschouwers om het verloop van de wedstrijd, maar ook de verkeerssituatie in de regio zo goed mogelijk te volgen. Het officiële programma, dat vanaf de maandag voor het evenement beschikbaar is, bevat uiteraard de algemene kaart van het parcours, de details van elke KP met de toegangswegen, de lijst van ingeschreven teams en de handtekeningenpagina’s. Dit is de terugkeer van deze traditie, die tijdens de gezondheidscrisis werd opgeschort. Op vrijdag 4 november staan de belangrijkste piloten tussen 18u30 en 19u30 onder de grote tent in Hoei voor een vriendschappelijke signeersessie.
Vergeet niet dat de kaartjes voor het publiek, net als vorig jaar, alleen worden verkocht via de website www.condrozrally.be, die is bijgewerkt en gebruiksvriendelijker is gemaakt. De prijzen zijn niet gewijzigd, d.w.z. 30 € voor een algemene toegang + 1 officieel programma per bestelling. De “inzendingen” kunnen tijdens de week van de rally worden opgehaald op de verschillende inzamelpunten die op de website staan vermeld. Tot ziens op 4, 5 en 6 november in de regio Hoei voor dit grote sportevenement.
Ben van de Laar en Marlon Krieger zijn de eerste winnaars geworden van de Motul Clio Rally Trophy. Met hun tweede zege op rij profiteerden zijn optimaal van de pech van rivalen Benoit Verlinde en Anton Dupan om zich zo te kronen tot kampioen.
Na zijn zege in de Hellendoorn Rally keek Van de Laar vooral uit naar het duel met Benoit Verlinde, de voornaamste titelkandidaat. De rappe Belg is sinds zijn dominante eerste overwinning in de ELE Rally de graadmeter en voert voor de laatste wedstrijd het kampioenschapsklassement aan. Van de Laar is afhankelijk van het resultaat van Verlinde in het titelgevecht maar gaat de strijd sowieso graag aan om zijn eigen progressie te meten. “Daarvoor zijn we hier, de titel hebben we niet meer in eigen hand maar als ik voor hem finish ben ik blij.”
Verlinde is uit op een dubbelslag. De titel in België ligt voor het oprapen (hij hoeft alleen nog maar te starten in de Condroz Rally) en hij gaat met een ruime voorsprong de laatste Nederlandse wedstrijd in. Toch is hij niet voornemens om tactisch te rijden. “Het simpelste is om niet te gaan rekenen en gewoon een goed tempo te rijden” legt hij uit. Hij kijkt ook uit naar het duel met Van de Laar. “We hebben al een tijdje niet tegen Ben gereden. Aan het begin van het seizoen waren we veel sneller maar vergeet niet dat wij al een jaar met deze auto rijden. Ben is erg snel dus ik ben benieuwd hoe het nu is.”
Als derde kaper op de kust heeft ook Vitalii Antonov nog kans op de zege. Hij moet dan wel winnen en hopen dat Verlinde en Van de Laar beide slecht scoren. Met titel is hij dan ook niet echt bezig “het is beter om veilig te rijden en aan de finish te komen” geeft hij aan. Dit is een gedachte die Hendri Klein Kromhof deelt, zeker op de openingsproeven op zaterdagavond. “Het wordt donker en glad, koppie erbij houden, geen gekke dingen doen en morgen aan de bak.”
In de laatste wedstrijd van het seizoen mogen we ook nog een debutant in de Trophy noteren. Coen den Hartigh, vader van vaste Trophy deelneemster Esmee, stapt voor het eerst in de potente Renault. “Dit is de eerste keer voor mij in de Clio, dus vooral om ervaring op te doen. Esmee rijdt al in een Clio en we willen ook vanuit ons bedrijf eenheid uitstralen dus dan is het mooi om met twee dezelfde auto’s te rijden.” Hij is dan ook van plan om ook volgend jaar in de Motul Clio Rally Trophy uit te komen. “Ik wil in principe door, ik kijk wel naar de Rally4 versie. Die ziet er hetzelfde uit als de Rally5 maar is net wat krachtiger. Veel van de onderdelen zijn wel hetzelfde, dus dat is wel handiger en voordeliger dan wanneer je met twee merken rijdt.”
Het beoogde duel tussen Van de Laar en Verlinde komt helaas niet goed uit de verf. Op de rommelige zaterdagavond is Van de Laar aanzienlijk sneller. Op zondag worden de eerste twee proeven neutraal verreden, is Verlinde op de derde de snelste maar moet hij op de volgende proef de strijd staken. Een defecte remleiding zorgt ervoor dat hij rechtdoor schiet op het industrieterrein en “zonder remmen is het moeilijk rally rijden” is het duidelijke antwoord of hij nog verder kon. Het is teleurstellend voor Verlinde en Dupan die hierdoor naast de titel grijpen.
De titel gaat zo naar Ben van de Laar en Marlon Krieger. Belangrijker misschien nog wel dan die titel is de steile leercurve die Van de Laar doormaakte. Aan het begin van het seizoen kon hij Verlinde absoluut niet bijhouden, nu staat hij ervoor. Dat leertraject betreft niet alleen het rijden zelf, maar ook een aantal zaken er omheen. “Het is goed om Marlon naast me te hebben zitten met al haar ervaring. Toen ik begon was bijvoorbeeld het opzetten van een notes syteem abracadabra voor mij. Nu breiden we het steeds verder uit en ben ik aan het leren om meer informatie te verwerken zodat we meer details in de notes kunnen stoppen.”
Vitalii Antonov schuift een plaats door en eindigt de wedstrijd als tweede. De Rus wordt voor zijn inspanningen gedurende het seizoen beloond met een derde plaats in de eindschikking van de Motul Clio Rally Trophy en kan genieten van een welverdiende vakantie. Naast de reguliere Trophy wedstrijden reden hij en navigator Christiaan van der Rijssen nog vele andere wedstrijden waardoor de teller in totaal op 15 wedstrijden komt voor dit jaar. “Tijd om een pauze te nemen” aldus Antonov. Volgend jaar is hij waarschijnlijk weer in een Clio terug te vinden maar wellicht met meer focus op wedstrijden op onverhard.
Het podium wordt volgemaakt door Hendri Klein Kromhof die zijn motorcross ervaring goed kon gebruiken. Vooral op KP Twekkelo zat een zanderig stuk onverhard met diepe kuilen, door Benoit Verlinde gekscherend betiteld als de ‘Safari Zone’, waar Klein Kromhof zijn ei kwijt kon. “Ik hou er wel van” lacht hij, “als je de vaart er maar in houdt kom je er wel doorheen.” Na een moeizaam begin door de afgelasting van diverse proeven vindt hij in het tweede deel van de rally zijn ritme met diverse tweede tijden als resultaat.
Dochter en vader Den Hartigh maken de top vijf vol. Esmee verslaat haar vader maar daar was het haar niet om te doen. “Het is harstikke leuk om tegen mijn vader te rijden, maar vooral leuk om allebei met een goed resultaat de finish te halen, ik was er niet mee bezig om hem te verslaan.” Hoewel ze over de wedstrijd an sich tevreden was kostte het onverhard haar wel de nodige moeite. “Op een gegeven moment zei ik dat mijn navigator maar even haar mond moest houden omdat ik alleen maar aan het overleven was!” Volgend jaar hoopt Den Hartigh opnieuw aan de start te verschijnen van de Motul Clio Rally Trophy. Dit jaar wisselde ze vaak van navigator maar volgend jaar hoopt ze een vaste partner te hebben, bij voorkeur een dame om er een echt ‘Ladies’ team van te maken.
Coen den Hartigh had een moeizame start in zijn debuut in de Trophy. Nadat de eerste twee proeven geannuleerd werden gleed hij op proef drie al vroeg van de weg. Zonder noemenswaardige schade kwam de auto vast te zitten in een greppel waardoor hij direct ver terug werd geworpen in het klassement. De tweede dag begon opnieuw met geannuleerde proeven maar toen de rally eenmaal echt begon kon Den Hartigh genieten van de proeven en de auto. “We hebben toen lekker gereden, je komt in een steeds beter ritme hoewel we wel een paar spannende momenten hebben beleefd. De auto beviel goed, het is een hele fijne wagen om mee te rijden.” Den Hartigh hoopt volgend jaar dan ook weer met Rally4 variant van de Clio te starten.
De Twente Rally was de zesde en laatste ronde van de Motul Clio Rally Trophy die daarmee haar eerste seizoen afsloot. Heuvel Motorsport wil graag haar partners Motul, NGK en Hankook hartelijk bedanken voor hun ondersteuning die de Motul Clio Rally Trophy mogelijk maken. Ook volgend jaar wordt de Motul Clio Rally Trophy georganiseerd, geïnteresseerden kunnen voor meer informatie en tests met de auto contact opnemen met Heuvel Motorsport via mail info@heuvel-motorsport.com of telefonisch op +31 342 45 28 11.
Uitslag Twente Rally, Hengelo, 15/16-10-2022
B. van de Laar/M. Krieger – Renault Clio Rally5; 1.33.20,2
V. Antonov/C. van der Rijssen – Renault Clio Rally5; +3.45,4
H. Klein Kromhof/M. Klein Horsman – Renault Clio Rally5; +5.33,5
E. Den Hartigh/R. Lier – Renault Clio Rally5; +6.25,7
C. Den Hartigh/R. Bril – Renault Clio Rally5; +27.12,3
Eindstand Motul Clio Rally Trophy 2022 na 6 wedstrijden
Gunther Monnens en Thijs Ozeel schreven afgelopen weekend de 21ste Hemicuda Rally op hun naam. Bij de Historics ging de overwinning naar Paul Lietaer en Martine Vandewalle.
De Hemicuda Rally begon dit jaar op zaterdagavond met een dubbele proloog in de Middelkerkse Polders. Andy Lefevere bleek hier heer en meester en vatte het zondaggedeelte aan met een bonus van 11 sec op Pieter Jan Michiel Cracco en 17 sec op Gunther Monnens (Porsche 991 GT3). Zondagmorgen kregen we hetzelfde beeld met Andy Lefevere die de wet dicteerde met zijn Experza Porsche. Enkel in Houthulst kon Gunther Monnens de leider een scratch afsnoepen. Maar door een mindere bandenkeuze in de openinglus zag de Limburger het verschil met Lefevere oplopen tot 36.8 sec. Cracco was met zijn Hyundai i20 R5 ondertussen teruggevallen naar plaats drie en volgde op 49.1 sec.
Terwijl Lefevere zijn voorsprong controleerde, trok Monnens in het offensief. Beide Porschisten bleken vanaf de tweede zondaglus te snel voor Cracco, maar helemaal bovenaan leek er niets meer te veranderen tot de laatste passage over de proef van Kortemark… Lefevere kreeg er af te rekenen met een defect aan de gaskabel en moest de strijd staken. En zo was het Gunther Monnens die voor het tweede jaar op rij naar de overwinning reed in Koekelare. Kurt Boone was in het zondaggedeelte flink genaderd op Cracco, maar mede dankzij twee besttijden in de slotronde wist de JobfiXers piloot de Mitsubishi Lancer Evo X R4 achter zich te houden.
Paul Lietaer (Opel Ascona 400) reed een beetje op eenzame hoogte bij de Historics en zocht bijgevolg wat speelkameraden tussen de moderne wagens. Hij eindigde uiteindelijk op een vierde plaats. Iets verderop kregen we een boeiende strijd tussen twee Alpine’s en een Fiesta R5. Chris Vandamme trok daarin aan het langste eind en behield zo zijn vijfde plaats van zaterdagavond. Bert Coene had ongetwijfeld op meer gerekend dan een zesde plaats, maar na zijn tijdverlies met een slippende koppeling en defecte aandrijfas kon hij vrede nemen met zijn resultaat. De zevende plaats was voor Stefaan Prinzie die na een te voorzichtige start een mooie remonte in huis had, al werd het in de slotkilometers nog spannend toen de krachtbron van zijn Alpine met wat olieverlies kampte.
Thierry Dekoninck stond enkele maanden aan de zijlijn, maar voor zijn thuisrally kon hij niet op de afspraak ontbreken. De Ichtegemnaar stuurde zijn Mitsubishi naar een achtste plaats. Eveneens terug van weggeweest, Tobi Vandenberghe. Vandenberghe greep deze wedstrijd net als vorig jaar aan om met de ‘Boothuis’ BMW M3 ritme op te doen voor de Condroz Rally. Dit resulteerde in een negende plaats. Nick Toorré (Ford Sierra Cosworth) sloot de Top 10 af en een verbluffende Stijn Sonneville (C2 R2 Max) was als snelste voortrekker goed voor een elfde plaats.
Bij de Historics kon Stefaan Stouf geen vuist maken tegenover Paul Lietaer. De piloot uit Nieuwpoort volgde wel even in derde stelling, maar een defecte koppeling dwong de Escort MK1 nog voor halfweg richting de lijst met opgevers. Uiteindelijk bleek Nick Toorré de grootste rivaal van Lietaer, maar door enkele kleine technische problemen verloor hij zondagmorgen kostbare seconden. De piloot uit Roeselare gaf na afloop wel toe dat ook zonder deze problemen er niets te doen viel aan Lietaer. De derde plaats was voor misschien wel de grootste wagen van het veld, de Volvo 240 Turbo van Bram Fonteyne. Een Zweedse boot die hij op spectaculaire wijze over de klassementsproeven gooide.
In Div 1-2 domineerde Stefaan Tjoens de wedstrijd, maar de prijzen worden pas aan de meet uitgedeeld. Uitgerekend op de laatste klassementsproef verdween de Renault Mégane RS van de tabellen, wat in dank werd afgenomen door streekrijder Michael Lynneel (Clio RS). Jeffrey Decock (Honda Integra) en Leander Sintubin (Saxo) completeerden het podium.
Jim van den Heuvel en Jouri Dockx zijn er in de laatste wedstrijd van het jaar niet in geslaagd om de zege in de wedstrijd en het kampioenschap binnen te halen. Na een ijzersterke wedstrijd bleek een klein foutje op de laatste proef funest en moest het duo vanuit leidende positie de strijd staken.
Voorafgaand aan de wedstrijd was er de nodige discussie omtrent schrapresultaten die de stand in het kampioenschap beïnvloeden. Aan het begin van het seizoen werd de kalender gepresenteerd met daarop de vermelding dat er één schrapresultaat zou zijn. Begin juli werd bekend gemaakt dat er twee rally’s niet door konden gaan en de kalender dus uit slechts zes wedstrijden zou bestaan. Zonder verdere communicatie vanuit het BSR gingen de deelnemers ervan uit dat dit verder geen invloed zou hebben op het schrapresultaat. Kort voor de Twente Rally volgde plots een officieel bulletin waarin werd aangekondigd dat het schrapresultaat zou vervallen. Voor Van den Heuvel was dit een enorme domper. Hij had zelf zijn slechte resultaat uit Drenthe, 2 punten, willen schrappen. Naaste concurrent Hans Weijs stond tijdens de Drenthe Rally nog niet ingeschreven voor het kampioenschap en scoorde dan ook geen punten. Aangezien hij geen kampioenschapsresultaat behaalde in Drenthe zou hij dit logischerwijs ook niet kunnen schrappen en dus een ander resultaat, zijn 35 punten van de Vechtdal Rally, moeten schrappen. Door het vervallen van het schrapresultaat was dit niet nodig en kreeg Weijs dus effectief 35 punten ‘cadeau’. Van den Heuvel verklaart “deze stelling namen wij al eerder in het seizoen in. Ik heb daarom na de Hellendoorn rally om bevestiging gevraagd bij het BSR of onze zienswijze in lijn lag met die van hen en of deze dus zo gehandhaafd zou gaan worden. Juist ook om geen onduidelijkheid te hebben na de Twente Rally en een eventuele huldiging niet in de weg te staan. De gegeven reactie van het BSR middels het bulletin had ik niet kunnen bedenken en vind ik erg slecht, om over de timing ervan nog maar te zwijgen. Het neigt in ieder opzicht naar competitievervalsing als je het mij vraagt.”
Van den Heuvel hekelde dus het beleid maar verscheen toch gemotiveerd aan de start. “Ik wilde heel graag winnen en nog een keer laten zien waar we toe in staat zijn. Op een sportieve manier laten zien dat je zelf wel volgens een reglement rijdt en daarnaast een kampioenschap moet bevechten op de proeven.” Van den Heuvel opende op zaterdagavond ook direct sterk door alle vier de proeven te winnen, precies volgens plan. “Ik hoopte zelf goed te starten en dan is het hopen op een foutje van Weijs. We hadden na het bizarre bulletin het kampioenschap niet meer in eigen hand dus er moest iets gebeuren. Het minste dat je kunt doen is zorgen dat je wint en de 40 punten mee naar huis neemt, dat is het enige dat je zelf in de hand hebt.”
Gedurende de zondag zette het beeld van de zaterdagavond zich voort. Van den Heuvel won de meeste proeven en had de rally onder controle “we reden tegen de limiet, maar er nooit overheen”. Een gewaagde bandenkeuze zorgde ervoor dat hij wat tijd en zelfs even de leiding verloor maar met nog drie proeven te gaan pakte hij die weer terug. Op de afsluitende publieksproef op het industrieterrein van Hengelo ging het alsnog mis. In een haakse linker gleed hij iets te ver naar de buitenkant en raakte een stoep en betonblok. Het achterwiel brak af en de wedstrijd was over. “Ik weet niet precies hoe het kwam” verklaart hij na afloop, “ik deed niet zo heel veel anders. Het is wel zuur dat we het hele weekend geen foutje maken en nu meteen zo afgestraft worden. Het is niet verdiend, maar het hoort ook bij de sport. Het is voor mezelf vervelend natuurlijk maar ik baal er nog meer van voor Jouri, met een tweede plaats was hij wel kampioen geworden en dat had ik hem zo enorm gegund.”
Na afloop toonde Van den Heuvel zich sportief. “Je moet natuurlijk een beetje geluk hebben om kampioen te worden. Een paar kleine foutjes hadden voor ons grote gevolgen in Drenthe, de GTC en hier. Sportief gezien was Hans ook gewoon sterk dit jaar en ik heb hem na de wedstrijd dan ook gewoon gefeliciteerd.” Of we Van den Heuvel volgend jaar opnieuw voor de titel zien strijden is nog geen uitgemaakte zaak. “Heel veel dingen zullen anders moeten, de besluitvorming van het huidige BSR neigt op meerdere vlakken naar competitievervalsing, met de recente discussie omtrent het schrapresultaat als absoluut dieptepunt. De zaken moeten echt anders en als het weer alleen maar klinkt ‘we gaan het anders doen’ zonder dat er daadwerkelijk iets verandert dan komen we niet. Een dergelijke situatie opnieuw beleven daar passen we voor.”
“Tot slot wensen wij onze sponsors, partners, team, organisatoren en alle officials enorm te bedanken voor het afgelopen seizoen, zonder hen was het niet mogelijk geweest!”
Ondanks een mooi sportieve prestatie is dit weekend een om snel te vergeten voor Andy Lefevere.
“Zaterdag begon de rally uiteraard heel goed, maar toen ik na de wedstrijd thuis kwam kreeg ik het nieuws dat mijn moeder was overleden… Ze was al heel wat jaren ziek, en contact was de laatste tijd moeilijk maar haar overlijden kwam bijzonder hard aan… Ik heb amper geslapen die nacht, en wist ook niet goed wat ik moest doen, opgeven of verder doen. Maar mijn moeder zei altijd ‘als ik sterf als je iets leuk aan het doen bent, doe verder met wat je bezig bent’”
Met die woorden van zijn moeder in gedachten is Andy op zondagmorgen naar Koekelare vertrokken. “We waren op zaterdag goed vertrokken en ik had er een erezaak van gemaakt om te winnen en de zege aan mijn moeder op te dragen. In de laatste ronde brak dan een stukje plastic rond de gaskabel en ik moest opgeven… Dat kwam bijzonder hard aan, zeker al omdat het hier ging om een stukje plastic van 20 Euro…”
Nu gaat de Porsche van Andy in winterslaap en bekijkt de zaakvoerder welke wedstrijden er volgend jaar zullen gereden worden. “Normaal probeer ik in de wintermaanden de wagen telkens wat te verbeteren, maar nu staat de wagen perfect! De gaskabel herstellen en we kunnen opnieuw starten… We zien wel waar en wat we volgend jaar gaan rijden.”
Afgelopen zaterdag en zondag werd in en rondom Hengelo de Rocar-Tech Twenterally verreden; de slotronde van het Open Nederlands Rallykampioenschap. In theorie hadden Gert-Jan Kobus en Martin Nortier nog een kans om het kampioenschap te winnen met hun Skoda Fabia R5, maar hiervoor waren zij wel afhankelijk van de concurrentie. Na een teleurstellende Hellendoorn rally wilde het duo de draad weer oppakken en de snelheid terugvinden. De Twenterally werd dit jaar verreden over twee dagen en 156 kilometer op snelheid.
De wedstrijd werd afgetrapt op de zaterdagavond. Na enige vertraging konden de deelnemers van start op natte en spekgladde proeven. Voor de wedstrijd was door het team een nieuw type regenband van Pirelli aangeschaft, maar deze gaven net als in Hellendoorn ook niet het gewenste vertrouwen in deze omstandigheden. Met een vijfde tijd en drie keer een vierde tijd werd de avond afgesloten op een vierde plaats, op ruime afstand van de top drie.
“Ik had geen vertrouwen om te pushen, waardoor er geen warmte in de banden kwam. Hierdoor ontbrak de grip en lukte het niet om dit te doorbreken”, aldus Gert-Jan, die zeer ontevreden was over zijn zaterdagavond.
Na een korte nacht probeerden Gert-Jan en Martin weer de aansluiting te vinden met de top drie. Een kleine verandering aan de veren en de nachtrust deed het duo goed en de snelheid was direct een stuk beter. Er werd gekozen om te starten op de regenbanden, gezien de uitgereden bochten en het vochtige wegdek. De weg droogde helaas snel op, waardoor er geen voordeel werd behaald met die bandenkeuze. Het gat naar de nummer drie in het klassement en concurrent in het kampioenschap, Bob de Jong, liep met een tiental seconden op tot 45 seconden.
Tijdens de service werd de door Kroon-Oil gesmeerde Skoda Fabia R5 door het team van Kobus Tuning Competition nagekeken. De regenbanden werden verwisseld voor slicks. Dit bleek de schakel die ontbrak. GertJan en Martin konden versnellen en verkleinde iedere proef de achterstand tot directe concurrent Bob de Jong. De top twee was tijdens de Twente rally helaas niet bij te benen. Deels te verklaren door de korte overbrenging in de Kobus Tuning Competition Skoda Fabia R5, die met een topsnelheid van 180 km/uur, zo’n 20 km/uur tekort komt op Skoda en Volkswagen van Weijs en Van den Heuvel. Iets dat op de typische proeven met lange rechte stukken erg van pas komt.
Met nog drie proeven te gaan was het verschil naar de top drie teruggelopen tot 31 seconden. Hoewel het gat nog vrij groot was, probeerden Gert-Jan en Martin de druk te verhogen. Met grote stappen kwam het duo richting het podium, maar toch konden ze Bob de Jong niet in een foutje dwingen. Jim van den Heuvel werd in een poging om de wedstrijd te winnen in de laatste klassementsproef wel in de fout gedwongen door Hans Weijs. Een afgebroken wiel besloot het einde van de wedstrijd en het kampioenschap. De wedstrijd werd gewonnen door Hans Weijs, gevolgd door Bob de Jong en Gert-Jan. Amper 14 seconden was het verschil op de eindstreep tussen Gert-Jan en Bob.
De uitslag betekent dat het Open Nederlands Rallykampioenschap verdiend gewonnen is door Hans Weijs. Bob de Jong pakt plaats twee en Gert-Jan eindigt op het podium op de derde plaats in het eindklassement. Gert-Jan grijpt door de 14 seconden achterstand net naast de tweede plaats in het kampioenschap, maar is desondanks blij hoe hij het seizoen toch nog af kon afsluiten.
Bij de navigatoren pakt Erik de Wild de titel. Martin wist met het resultaat in de Twente rally beslag te leggen op de tweede plaats. Jouri Dockx pakt de derde plek bij de navigatoren.
Zonder de steun en het blijvende vertrouwen van de partners en teamleden van het Kobus Tuning Competition Rallyteam was bovenstaand resultaat niet mogelijk geweest. Namens Gert-Jan en Martin: Hartelijk dank daarvoor!
