Johan Dekens – Wim Dekens (Porsche 911) (kl 4 H5)
Afgelopen weekend stond de Short Rally van Linter op het programma. Het was vooral de bedoeling om de laatste wijzigingen aan de wagen te testen met het oog op de volgende manche van het BK historic in Bocholt. Anderzijds was het ook de geschikte gelegenheid om broer Wim te laten kennismaken met de rallysport, ditmaal als co, maar met het oog op zijn rallydebuut later dit jaar als piloot in regionale wedstrijden.
Bij de verkenningen op zaterdag merkten we een paar valstrikken op die netjes genoteerd werden in onze nota’s. Zondagmorgen werden we nog verwittigd voor de valstrik aan de serres waar een boer zijn aardbeien overvloedig van water had voorzien en het dus een heuse modderpoel was geworden op de lager gelegen baan. In de 1e ronde gingen we dus wat rustiger de bocht in, maar het bleek vettiger te zijn dan we dachten met als gevolg dat we met een redelijke snelheid tegen de berm gingen en zo het hoger gelegen veld op. De band links achter werd eventjes van de velg geduwd, door de grond en het gras dat tussen de velg en band kwam liep deze dus stilletjes leeg. Met ongeveer 20 sec. vertraging kwamen we aan de finish van KP1. Op de verbinding naar KP2 hadden we voldoende tijd om het reservewiel links achter te steken, maar door de beperkte plaats in de Porsche is dit een band/velg van de vooras. Door de kleinere omtrek deed het sperdifferentieel te hard zijn werk en moesten we dus moeite doen om de wagen op de baan te houden. Met ruim 30 sec. vertraging konden we de finish halen van KP2.
In de service werd de wagen volledig nagekeken op eventuele schade van op KP1, maar dat bleek gelukkig mee te vallen. Met 2 nieuwe banden achteraan was alles opgelost en konden we richting ronde 2.
De volgende rondes werden probleemloos afgewerkt met enkele snelste tijden bij de historics. Het zag er naar uit dat we na onze problemen in ronde 1 een genoegen moesten nemen met de 2e plaats tot het noodlot toesloeg voor Geert Glorieux met de BMW E21 in de laatste ronde, een mechanisch probleem wat hem ettelijke minuten kostte en ons dus toch nog geheel onverwacht de overwinning opleverde bij de historics en een 7de plaats algemeen. Meteen een mooi resultaat voor rallydebutant Wim.
De minpuntjes aan de “State of Art” Porsche lijken stilaan opgelost te zijn. De Porsche zal de komende dagen een volledige check-up krijgen. De versnellingsbak zal nog even terug gedemonteerd worden voor een olielekkage te verhelpen die we in Linter vastgesteld hebben en dan zal de wagen startklaar moeten staan voor de Sezoensrally in Bocholt.
Geert Glorieux – Peter Desmedt (BMW E21) (kl 4 H4)
Voor onze eerste deelname aan de Rally van Linter werd de BMW grondig nagekeken na de Monteberg. Met een gerust gemoed en onder een stralende zon vertrokken we richting Linter. Toch werden even de wenkbrauwen gefronst toen we onze plaats innamen op het servicepark. Een kort afgereden grasveld, nog niet veel meegemaakt… Maar het schitterende weer en de sfeer maakte alles goed.
De verkenning verliep vlot alwaar aandacht werd besteed aan moeilijke passages zoals de modderstrook. De historics startten als eerste en met nummer 45 passeerden we als vijfde wagen. We hadden ons voorgenomen om direct een vlot tempo aan te houden met aandacht voor de gevaarlijke zones.
Als lid van het serviceteam werden we verwend door het feit dat de aankomst van de 2de KP, dus ook einde van elke ronde, juist naast het servicepark gelegen was, zodat de crew zich niet moest verplaatsen om hun piloot aan het werk te zien.
Toen we daar stonden te wachten kregen we een bericht door dat er waarschijnlijk een brandstofleiding gesprongen was. Overal lekte er benzine en de bemanning werd duizelig van de benzinegeur in de cockpit. De moed van Bo, Philip, Rik en Jef zakte meteen in de schoenen. Het zal toch wel weer niet waar zijn hé. Na enkele gespannen minuten bemerkten we de BMW in de verte in volle vaart naderen. Eerste opluchting, hij zit nog in koers.
Bij aankomst hoorden we het verdict: Stop benzinetank niet teruggeplaatst na het tanken. Maar belangijker: Geen panne en de beste tijd bij de historics. Oef. Service dan maar en weg voor de tweede ronde. Weer de beste tijd in historic en 6de – 7de tijd algemeen. Iedereen dik tevreden en niet in het minst Geert en Peter.
Derde en vierde ronde idem dito en ondertussen werd een voorsprong opgebouwd van rond de minuut op eerste achtervolger Johan Dekens met zijn snelle Porsche. Start voor de 5de en laatste lus. Nu kan het toch niet meer mis gaan, nog 2 KP’s, positief denken.
De overgebleven supporters en het service team vatten post aan de aankomst van KP 2 met een bekertje met spuitwater (geen champagne meegenomen) om de prachtprestatie in de bloemetjes te zetten.
‘t Was te mooi om waar te zijn. Eerder gestarte teams die de aankomst passeerden waar wij stonden meldden ons dat de BMW met nummer 45 af te rekenen had met een kapotte gaskabel en stilstond op KP 1. Ongeloof en frustraties overheersten. Een volgende piloot riep dat ze toch op komst waren. Inderdaad, plots verscheen de witte bolide in de verte en naderde in vijfde à fond. Eventjes was er weer hoop dat er toch niets aan de hand was, maar toen ze voor onze neus stopten merkten we de spelbreker. Het kleine 3 euro kostend scharniertje aan de carburatoren was gebroken, zodat de verbinding met de gaskabel onbestaande was. Diepe ontgoocheling op de gezichten van Geert en Peter.
Toen de panne zich voordeed hebben ze een zevental minuten verloren op KP 1. Normaal is dat einde wedstrijd, maar de inventiviteit van Geert zorgde ervoor dat ze toch konden finishen. Eenmaal het euvel gevonden, scheurde Geert een stukje rood-wit afsluitlint af, die langs het parcours in overvloed aanwezig was en verbond dit met de gasbediening. Het stuk was lang genoeg om via het motordeksel en over de voorruit tot aan de bestuurdersruimte te reiken. Dan maar zo verder gereden: Geert met de linkerhand de gas, met de rechterhand het stuur en co Peter schakelde op en af, wat een combinatie zeg. Enfin, in plaats van een overwinning werd het toch nog een vierde plaats bij de historics met de nodige VAS-punten. Zo zie je maar. Hoe luidt dat spreekwoord alweer: Verkoop nooit het vel van een beer voor hij …
Alweer een ervaring rijker. Het positieve is dat de BMW, buiten dat kleine breukje, zich super heeft gedragen. Op naar één onzer favorieten, de ORC Rally.
Jonas Langenakens – Patrick Segers (Mitsubishi Lancer Evo X) (kl 3I)
De toeschouwers van de Short Rally van Linter keken reikhalzend uit naar de strijd tussen Jonas Langenakens en Matthias Boon. Iedereen herinnerde zich de Short Rally van de Suikerstreek van verleden jaar nog waar beide tenoren uit het Belgisch Kampioenschap zich van hun beste kant lieten zien en elkaar geen duimbreed toegaven met uiteindelijk Jonas die als overwinnaar op het eindpodium stond.
In Linter was het zo mogelijk nog spannender. Jonas ging op pad met de vertrouwde Evo X Groep N, terwijl Matthias opnieuw koos voor zijn Impreza Groep A. De eerste proef werd in het voordeel van Boon beslist, terwijl Langenakens sneller was op de kortere proef van Orsmaal. Op de eerste proef zocht Jonas met de Evo tweemaal een talud op, waardoor hij enkele seconden verloor. In de tweede en derde ronde speelden beide kemphanen regelmatig haasje over. Toen op proef zeven de Evo even sputterde, kon Matthias Boon een kloofje slaan van een achttal seconden. Gezien het parcours met vele lange rechte stukken, was de pk-zwangere Impreza Groep A in het voordeel. Hierdoor hadden Jonas en Patrick het moeilijk om dat kloofje weer te dichten. Het duo deed hun uiterste best om zoveel mogelijk seconden terug te pakken en strandde uiteindelijk op amper zeven seconden van de overwinnaar. Ondanks de hevige strijd vergat Jonas zijn eerder gegeven woord niet, door de toeschouwers flink wat spektakel te bieden. Tegelijk snel én spectaculair zijn met een groep N kan dus zeker wel. Met het oog op Bocholt gericht, was het voor iedereen duidelijk: Jonas staat op scherp!
Erik Degeling – Els Ons (Mitsubishi Lancer Evo 6) (kl 3I)
Op zondag 8 mei stond de rallyshort van Linter op het programma van E&E-Rallysport. Tijdens de verkenningen werden al snel een paar verraderlijke punten gevonden in het supersnelle parkoer. Eén plaats was zelfs heel gevaarlijk. Het parkoer lag er overal kurkdroog bij, behalve op 1 plaats. Een boer had zijn gewassen begoten, maar hij had ook een massa water op straat laten lopen wat een heuse modderpoel tot stand bracht.
Doordat er iets gewijzigd was aan het schakelsysteem van de auto werd er op de eerste proef afwachtend van start gegaan. Maar het verliep allemaal vlotter als verwacht! Er werd onmiddellijk een 3de tijd op de tabellen gezet. De eerste tijd werd door Matthias Boon gereden, op de hielen gevolgd door Jonas Langenakens. Ondanks het feit dat voor E&E de eerste proef vlot verliep waren er toch wat kopzorgen aan de finish. Bij 175 km / uur maakte de auto een zeer raar geluid. Het was precies of er waren haperingen in de motor. De 2de proef werd dit geluid weer waargenomen. Maar toch werd er weer een 3de tijd gereden. Op de service werd er getwijfeld of er nog zou doorgegaan worden of niet. Er werd contact opgenomen met Gaetmo en deze raadde ons aan om door te gaan, maar als we het geluid waarnamen onmiddellijk gas lossen.
De tweede ronde verliep alles weer super vlot. Er werd op beide proeven terug een derde tijden gerealiseerd en zo konden we onze derde plaats verder verstevigen. Ondertussen hadden we al ongeveer 20 sec. voorsprong op Eric Deveux met de Mitsubishi Evo X, maar het lawaai in de auto bleef ons zorgen baren. De derde ronde werd het lawaai zelfs nog erger, vanaf 160 km / uur moesten we al gas lossen.
Erik brak zijn hoofd over wat dit geluid zou kunnen zijn. Zou het wel uit de motor komen of zou het iets anders zijn ? Op de service werd de auto volledig gecontroleerd of er niets anders stuk of los zou zijn. Plots stelden de servicemannen vast dat er een rubber onderaan de auto helemaal stuk was en ze konden goed zien aan de verf op de bodemplaat dat deze tegen de carrosserie had geslagen. Er werd besloten om deze rubber te verwijderen en er werd gehoopt dat het enkel dit zou geweest zijn.
Op de eerste proef van de vierde ronde wisten we onmiddellijk dat het “motorprobleem” van de baan was. We konden voluit gaan zonder enig lawaai waar te nemen. Het was dus een simpele rubber die ons na de eerste ronde bijna de strijd liet staken. En het verschil was groot, we konden onze tijd met 10 sec. verbeteren. En weeral schreven we de 3de tijd op onze naam.
De 3 laatste proeven werden ook nog zonder problemen afgewerkt. Enkel op de voorlaatste proef kregen we het nog even heel warm. De modderpoel van ’s morgens was in de loop van de dag bijna helemaal opgedroogd. Maar de boer had er niets beter op gevonden als zijn gewassen net voor de laatste reeks terug beginnen te bevloeien. Toen we het water opmerkten was het al veel te laat om te remmen. De auto begon te schuiven en er was geen houden meer aan. We gingen eerst aan de rechterkant op de gracht en daarna schoven we links het veld op. Maar we kwamen er goed van af. Buiten een paar schrammen op de auto bleef verder alles ongedeerd. Door deze regelmatige wedstrijd konden we de beker van de 3de plaats algemeen en voor Els de beker van 1ste dame mee huiswaarts nemen. De volgende wedstrijd voor E&E is de rallysprint Criterium Claude Legros op 12 juni te Banneux.
