Na afloop van de eerste etappe van de Cyprus Rally bezetten de Fabia’s Super 2000 zes van de zeven eerste plaatsen. Na vijf chronoritten tikten Freddy Loix en Fred Miclotte met de bolide van het BFO//ŠKODA Rally Team als vierde aan. Tijdens de slotetappe op zaterdag willen ze nog wat terreinwinst boeken.
Het is begin november nog steeds aangenaam vertoeven in Cyprus. Deze vrijdag klom het kwik nog tot 20 graden, de hele eerste etappe van de laatste wedstrijd op de IRC-kalender werd in volle zon verreden. Maar Freddy Loix en Fred Miclotte hadden weinig tijd om van de mooie weersomstandigheden te genieten.
Na de openingsproef op donderdagavond, een showproef in de straten van Paphos, stond het duo van het BFO//ŠKODA Rally Team op de vierde plaats. Na vier klassementsproeven in de bergen rond Paphos eindigden ze de eerste Etappe op dezelfde plek.
Bij het eerste bezoek aan het assistentiepark, halverwege de dag, trok Freddy Loix al een eerste, realistische conclusie. “De rally verloopt zoals ik had gedacht. Ik mis ervaring op het onverhard, dat werd deze ochtend in de eerste chronorit ook bevestigd. Ik kan op deze wegen, die heel weinig grip leveren, niet helemaal bevrijd rijden. Mijn laatste wedstrijd op onverhard was de Rally van de Azoren in 2009. Sindsdien zijn de ophanging en de banden er serieus op vooruit gegaan, maar ik slaag er nog niet in om het potentieel van mijn auto volledig te benutten.”
De twee proeven van vrijdagochtend werden ’s namiddags opnieuw verreden. Zo kon Freddy wat meer de limieten van zijn Fabia in de kleuren van het BFO//ŠKODA Rally Team opzoeken.
“Beetje bij beetje kom ik dichter bij het juiste ritme”, stelde hij, vooraleer zijn wagen in het gesloten wagenpark te plaatsen. “Ik kan de Fabia Super 2000 al wat beter laten glijden, die schuivers wat beter anticiperen ook. Maar ik moet realistisch blijven: ik tel ondertussen al 1’41 achterstand op de ŠKODA van Andreas Mikkelsen, die duidelijk aan de leiding ligt. Het zou dom zijn om grote risico’s te nemen in een poging wat van die achterstand goed te maken.
Ik zal dus proberen snel te gaan, zonder fouten te maken. Dat wordt geen eenvoudige opdracht, want ook op de slotdag wordt het onverhard onderbroken door stroken asfalt. En we hebben nog een hele weg te gaan: de tweede etappe is de langste, met 99,76 km tegen de klok, bestaande uit een lus van drie chronoritten die elke twee keer moeten worden afgewerkt.”
